The Role of Perceived Social Support and Mindfulness in Predicting the Burnout Levels of Caregivers for Individuals with Disabilities

Abstract

Bu çalışma, engelli bireylerin bakıcılığını yapan yetişkinlerin tükenmişlik düzeyinde algılanan sosyal desteğin ve bilinçli farkındalığın rolünü incelemiştir. Katılımcılara sosyo-demografik bilgi formu, tükenmişlik ölçeği, çok boyutlu algılanan sosyal destek ölçeği ve bilinçli farkındalık/mindfulness ölçeği uygulanmıştır. Araştırma veri seti normal dağıldığı için istatistiksel analizlerde parametrik testler (bağımsız gruplar t-testi, Pearson korelasyon analizi ve hiyerarşik regresyon analizi) uygulanmıştır. İlk olarak, katılımcıların tükenmişlik, algılanan sosyal destek ve bilinçli farkındalık düzeylerine ilişkin betimsel istatistikler verilmiştir. Daha sonra, cinsiyete göre katılımcıların tükenmişlik, algılanan sosyal destek ve farkındalık düzeyindeki farklılaşmaya ilişkin bağımsız gruplar t- testi yapılmıştır. Ayrıca değişkenler arasındaki ilişkileri belirlemek amacıyla Pearson korelasyon analizi yapılmıştır. Son olarak, algılanan sosyal destek ve bilinçli farkındalığın tükenmişlik düzeyini yordama gücünü incelemek amacıyla hiyerarşik regresyon analizi yapılmıştır. Analiz sonuçları doğrultusunda elde edilen bulgulara göre tükenmişlik, aile desteği, arkadaş desteği, özel insan desteği ve bilinçli farkındalık düzeyleri açısından kadın ve erkek katılımcılar arasında anlamlı bir fark bulunmadığı görülmektedir. Bu durum, cinsiyetin bu değişkenler üzerinde belirgin bir etkisi olmadığını göstermektedir. Tükenmişlik düzeyinin algılanan sosyal destek ve bilinçli farkındalık ile ters orantılı, algılanan sosyal destek türleri ile bilinçli farkındalık arasında ise olumlu yönde bir ilişki olduğu görülmektedir. Genel olarak model analizleri, tükenmişlik düzeyini azaltmada özel insan desteği ve bilinçli farkındalığın anlamlı yordayıcılar olduğunu göstermiştir. Buna karşın, aile desteği ve arkadaş desteğinin tükenmişlik üzerinde anlamlı bir etkisi bulunmamıştır. Elde edilen bulgular literatür ışığında tartışılmıştır.This study examines the role of perceived social support and mindfulness in the burnout levels of adults who care for individuals with disabilities. Participants were administered a socio-demographic information form, a burnout scale, the multidimensional perceived social support scale, and a mindfulness scale. Since the research dataset was normally distributed, parametric tests (independent samples t-test, Pearson correlation analysis, and hierarchical regression analysis) were utilized in statistical analyses. First, descriptive statistics regarding participants' burnout, social support, and mindfulness levels were presented. Then, an independent samples t-test was conducted to investigate differences in burnout, social support, and mindfulness levels based on gender. Additionally, Pearson correlation analysis was carried out to identify the relationships between the variables. Finally, hierarchical regression analysis was conducted to examine the predictive power of perceived social support and mindfulness on burnout levels. The findings reveal no significant differences between male and female participants in terms of burnout, family support, friend support, special person support, or mindfulness levels, indicating that gender does not have a notable effect on these variables. Burnout levels were found to be inversely related to social support and mindfulness, while perceived social support types were positively associated with mindfulness. Overall, the model analyses demonstrated that special person support and mindfulness were significant predictors of reduced burnout levels. In contrast, family support and friend support were not found to have a significant impact on burnout. The findings were discussed in light of the existing literature.