Konya Tavrının Bağlama ve Ud Uygulamaları Üzerinden Analizi: Ahmet Özdemir Örneği

Abstract

Bu çalışma, Türk halk müziği icrasında yerel çalma üsluplarından biri olan Konya tavrını, hem bağlama hem de ud gibi iki farklı çalgı üzerinden analiz etmeyi amaçlamaktadır. Araştırmanın odak noktası, Konya tavrını özgün bir biçimde temsil eden önemli icracılardan Ahmet Özdemir'in performanslarıdır. Çalışmada, Özdemir'in çeşitli dönemlerde gerçekleştirdiği bağlama ve ud icraları incelenerek tavrın yapısal, melodik ve ritmik özellikleri belirlenmiş; bu üslubun çalgıya özgü farklılıkları nasıl yansıttığı ortaya konulmuştur. Giriş bölümünde, çalışmanın amacı, önemi, problemi, yöntemi, kapsamı, sınırlılıkları ve kavramsal tanımları ele alınmıştır. İkinci bölümde, Konya yöresinin tarihi ve müzik kültürü hakkında kapsamlı bili verilmiş, Konya'nın zengin müzik kültürü tanıtılmıştır. Üçüncü bölümde Konya müziğinde bağlamanın yeri ve önemi anlatılmış, Konya müziği hakkında yapılan kişisel görüşmeler aktarılmış, Konya müziğinde mızrap yapısı ve tavır kavramı açıklanmıştır. Ayrıca bağlama icrasında kullanılan teknikler anlatılmıştır. Dördüncü bölümde Ahmet Özdemir'in hayatı ve sanatçı kişiliği hakkında bilgiler verilmiş, Konya tavrının karakteristik özellikleri seçilen eserler üzerinden bağlama ve ud icrası analiz edilmiştir. Bu bölümde 'çalgı ile üslup tavır ilişkisi' detaylı biçimde ortaya konmuş, çeşitli şekil ve örneklerle desteklenmiştir. Sonuç ve öneriler bölümünde ise, elde edilen bulgular ışığında, Konya tavrının teknik, kültürel yönleri değerlendirilmiş; bu yerel üslubun müzik eğitimi bağlamında nasıl ele alınması gerektiği ve gelecek kuşaklara nasıl aktarılabileceği üzerine çeşitli önerilerde bulunulmuştur. Ayrıca Ahmet Özdemir'in müzikal mirasının belgelenmesinin, bölgesel müzik tavırlarının korunması açısından taşıdığı önem vurgulanmıştır.This study analyzes the Konya style, a local performance manner in Turkish folk music, through two instruments: the bağlama and the oud. It focuses on the performances of Ahmet Özdemir, a prominent musician who authentically represents this style. By examining Özdemir's performances on both instruments over various periods, the study identifies the structural, melodic, and rhythmic characteristics of the Konya style and reveals how these elements are expressed differently on each instrument. The introduction outlines the purpose, significance, research problem, methodology, scope, limitations, and conceptual definitions of the study. The second section provides an overview of the history and musical culture of the Konya region, emphasizing its rich heritage. The third section explores the role of the bağlama in Konya music, includes personal interviews, and explains mizrap technique and style (tavır). It also details performance techniques used in bağlama playing. The fourth section presents Ahmet Özdemir's life and artistic identity, analyzing the Konya style through selected works performed on both bağlama and oud. The relationship between instrument and style is examined in depth with supporting figures and examples. The conclusion evaluates the technical and cultural aspects of the Konya style based on the findings. It offers recommendations for integrating this local style into music education and preserving it for future generations. The importance of documenting Ahmet Özdemir's musical legacy for sustaining regional performance traditions is also highlighted.