Küçümen, Fazıl CemOjalvo, Cem2026-04-212026-04-212026https://hdl.handle.net/123456789/8989https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezGoster?key=KOgdn9H3uVnWeb15j2W4h4pozEAswpydWhgUg0Zdup50XjXcaZ1arJ2V0pjdnYleThe main purpose of this research is to examine the historical development of the nocturne, one of the significant forms of Western music, by presenting a comparative analysis of Frédéric Chopin's first (Op. 9 No. 1) and last (Op. 62 No. 2) nocturnes in terms of their structural and stylistic differences. This comparison is carried out within the context of the influence of 19th-century Italian opera's bel canto style on Chopin's piano nocturnes. The nocturne form, which began with John Field, reached its peak with Chopin, who enriched ittechnically and added a new expressive dimension through his use of rubato, expansive melodic lines, and the impact of bel canto. In this study, Chopin's first and last nocturnes have been selected to reveal the developmental trajectory between these two poles, thus demonstrating how the nocturne form was reshaped through the aesthetics of bel canto. In light of the analyses conducted, it has been observed that Chopin viewed the bel canto technique not merely as a technique, but as an internalized and gradually developed form of expression.Bu araştırmanın temel amacı, Batı müziğinin önemli formlarından biri olan nocturne'ün tarihsel gelişimini incelerken, Frédéric Chopin'in ilk (Op. 9 No. 1) ve son (Op. 62 No. 2) nocturneleri arasındaki yapısal ve stilistik farkları karşılaştırmalı olarak ortaya koymaktır. Bu karşılaştırma, özellikle 19. yüzyıl İtalyan operasının bel canto stilinin Chopin'in piyano nocturneleri üzerindeki etkisi bağlamında ele alınmaktadır. John Field ile başlayan nocturne formu, Chopin'le birlikte teknik açıdan zenginleşmiş, rubato kullanımı, geniş melodik hatları ve bel canto etkisiyle yeni bir ifade boyutu kazanmıştır. Bu çalışmada, Chopin'in ilk ve son nocturneleri seçilerek, formun bu iki uç örneği arasındaki gelişim çizgisi detaylı bir şekilde analiz edilmiş, böylece nocturne formunun bel canto estetiğiyle nasıl yeniden şekillendiği ortaya konulmuştur. Yapılan analizler ışığında Chopin'in bel canto tekniğini yalnızca bir teknik olarak değil, içşelleştirilmiş ve zaman içerisinde geliştirilmiş bir ifade biçimi olarak ele aldığı görülmüştür.trMüzikMUSICMaster Thesis