Öztürk, ŞenayArslantürk, Cansu Tarhan2026-04-212026-04-212025https://hdl.handle.net/123456789/9086https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezGoster?key=KOgdn9H3uVnWeb15j2W4h_5cMoTDjWqzXSuQUUQ0o7e7sFR9sx5JLRbur7Fwr97fBu araştırma, bir kamu psikiyatri hastanesinde çalışan hemşirelerin, psikolojik dayanıklılık, bilinçli farkındalık düzeyler ve yaşam doyumu arasındaki ilişkiyi işkilerini incelemek amacıyla geliştirilmiştir. Araştırmanın evrenini bir kamu hastanesi'nde kliniklerde aktif olarak çalışan 350 psikiyatri hemşiresi oluşturmuştur. Yapılan G-Power analizine göre 197 hemşire örnekleme alınmıştır. Araştırma tanımlayıcı desende yürütülmüş; veriler Şubat–Mayıs 2025 tarihleri arasında Google Form aracılığıyla toplanmıştır. Veri toplama araçları Sosyodemografik Bilgi Formu, Yetişkin Yaşam Doyum Ölçeği, Bilinçli Farkındalık Temelli Öz-Yeterlik Ölçeği ve Connor–Davidson Psikolojik Sağlamlık Ölçeği'nden oluşmuştur. Veriler SPSS 22.0 programında analiz edilmiş; Pearson korelasyon, bağımsız örneklem t-testi, ANOVA, LSD post-hoc testi ve basit doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır. Araştıma sonucunda ölçeklerin toplam puanları; Connor–Davidson Psikolojik Sağlamlık Ölçeği (87,545±12,953), Bilinçli Farkındalık Temelli Öz-Yeterlik Ölçeği (72,646±8,749) ve Yetişkin Yaşam Doyumu Ölçeği (74,747±9,626) olarak bulunmuştur. Yapılan korelasyon analizi, psikiyatri hemşirelerinde psikolojik dayanıklılık, bilinçli farkındalık ve yaşam doyumu arasında anlamlı ve pozitif ilişkiler olduğunu göstermiştir. Yaşam doyumuyla en güçlü ilişkilerin, psikolojik dayanıklılığın Azim–Kişisel Yeterlik boyutu ve bilinçli farkındalığın Kişilerarası Etkinlik boyutunda olduğu bulunmuştur. Regresyon analizine göre bu iki boyut yaşam doyumunu anlamlı düzeyde yordamakta olup, kişisel yeterlik–azim ve kişilerarası farkındalık arttıkça yaşam doyumunun da yükseldiği görülmüştür. Ayrıca bazı demografik ve mesleki özelliklere göre ölçek puanlarında anlamlı farklılıklar belirlenmiş, bu durum hemşirelerin iyilik hâlini destekleyen bireysel ve kurumsal müdahalelere ihtiyaç olduğunu göstermiştir.This study was conducted to examine the relationships between psychological resilience, mindfulness levels and life satisfaction among nurses working in a public psychiatric hospital. The population of the research consisted of 350 psychiatric nurses actively working in clinical units of a public hospital. According to the G*Power analysis, 197 nurses were included in the sample. The study was carried out in a descriptive design, and data were collected via Google Forms between February and May 2025. The data collection tools were the Sociodemographic Information Form, the Adult Life Satisfaction Scale, the Mindfulness-Based Self-Efficacy Scale, and the Connor–Davidson Resilience Scale. Data were analyzed using SPSS 22.0, and Pearson correlation analysis, independent samples t-test, ANOVA, LSD post-hoc test and simple linear regression analysis were employed. As a result of the study, the total scores of the scales were found as follows: Connor–Davidson Resilience Scale (87.545 ± 12.953), Mindfulness-Based Self-Efficacy Scale (72.646 ± 8.749), and Adult Life Satisfaction Scale (74.747 ± 9.626). The correlation analysis showed significant and positive relationships between psychological resilience, mindfulness and life satisfaction among psychiatric nurses. The strongest associations with life satisfaction were found in the Perseverance–Personal Competence subdimension of psychological resilience and the Interpersonal Effectiveness subdimension of mindfulness. According to the regression analysis, these two subdimensions significantly predicted life satisfaction, indicating that as personal competence–perseverance and interpersonal awareness increase, life satisfaction also increases. In addition, significant differences were determined in scale scores according to some demographic and occupational characteristics, suggesting a need for individual and organizational interventions to support nurses' well-being.trHemşirelikNursingMaster Thesis