Yazıcı, ÖzlemÖzer, Nezahat2026-04-212026-04-212025https://hdl.handle.net/123456789/9118https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezGoster?key=KOgdn9H3uVnWeb15j2W4h7VmTEObLljDxuwpkBnD9L8oWDCPWeV3qpyHwXx1faExThis descriptive, cross-sectional study aimed to determine the relationship between sleep quality and comfort levels in patients with Type 2 Diabetes Mellitus. The study was conducted voluntarily with inpatients and outpatients at a private hospital in Kocaeli province. Data were collected between November 1st, 2023, and November 1st, 2024, after receiving Ethics Committee approval and institutional permission. A total of 110 patients with Type 2 Diabetes Mellitus participated in the study. Data were collected using the Patient Information Form, the Pittsburgh Sleep Quality Index (PSQI), the Richard-Campbell Sleep Scale, and the General Comfort Scale. The data were analyzed using SPSS 25.0 statistical software. According to the research findings, the mean age of the patients was 51.37±16.33 (Min=18; Max=89; Median=49), 52.7% (n=58) were female, 55.5% (n=61) were 50 years of age or younger, 43.6% (n=48) were university graduates, and 86.4% (n=95) were married. 43.6% (n=48) of the patients were receiving oral antidiabetic treatment, and the most common chronic disease was 32.9% (n=25) hypertension. 29.2% of patients using oral antidiabetic medication had good sleep quality, while 70.8% had poor sleep quality. Among those using insulin alone and those using both oral antidiabetic medication and insulin, 16.7% reported good sleep quality, and 83.3% had poor sleep quality. A statistically significant difference was found between the type of diabetes mellitus treatment and sleep quality (p=0.044; p<0.05). Patients receiving diet therapy had significantly higher scores for good sleep quality compared to those receiving insulin therapy. Patients receiving insulin therapy had lower sleep quality scores compared to those receiving other treatment methods. The study found that Type 2 Diabetes Mellitus patients with better glycemic control had better sleep quality. Therefore, it is anticipated that sleep quality can be improved by regularly monitoring patients' nutrition and treatment processes, increasing their treatment adherence, and improving their self-regulation skills.Bu araştırma, Tip 2 Diyabetes Mellitus'lu hastalarda uyku kalitesi ile konfor düzeyi arasındaki ilişkinin belirlenmesi amacıyla tanımlayıcı ve kesitsel tasarımda yapıldı. Araştırma, Kocaeli ilinde bulunan özel bir hastanede, yatan veya ayaktan tedavi gören hastalarla gönüllülük esasına dayalı olarak yürütüldü. Veriler, Etik Kurul onayı ve kurum izni alındıktan sonra, 1 Kasım 2023 - 1 Kasım 2024 tarihleri arasında toplandı. Araştırmaya toplam 110 Tip 2 Diyabetes Mellitus hastası katıldı. Veriler; Hasta Bilgi Formu, Pittsburgh Uyku Kalitesi İndeksi (PUKİ), Richard-Campbell Uyku Ölçeği ve Genel Konfor Ölçeği ile toplandı. Elde edilen veriler, SPSS 25.0 istatistik programı ile analiz edildi. Araştırma bulgularına göre, hastaların yaş ortalaması 51,37±16,33 (Min=18; Mak=89;Medyan=49) olup, %52,7'si (n=58) kadın, %55,5'i (n=61) 50 yaş ve altı, %43,6'sı (n=48) üniversite mezunu ve %86,4'ü (n=95) evlidir. Hastaların %43,6'sı (n=48) oral antidiyabetik tedavi almakta olup, diğer kronik hastalıklar arasında en sık görüleni %32,9 (n=25) ile hipertansiyondur. Oral antidiyabetik kullanan hastaların %29,2'si iyi uyku kalitesine sahipken, %70,8'i kötü uyku kalitesine sahiptir. Sadece insülin kullananların ve hem oral antidiyabetik hem de insülini birlikte kullananların %16,7'si iyi, %83,3'ü kötü uyku kalitesine sahiptir. Diyabetes Mellitus tedavisinin tipi ile uyku kalitesi arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptandı (p=0,044; p<0,05). İnsülin tedavisi alan hastalara göre Diyet tedavisi alan hastaların iyi uyku kalitesi puanları anlamlı derecede daha yüksektir. İnsülin tedavisi alan hastaların uyku kalitesi puanları diğer tedavi yöntemlerine kıyasla daha düşüktür. Araştırma sonucunda, glisemik kontrolü daha iyi olan Tip 2 Diyabetes Mellitus hastalarının uyku kalitesinin daha iyi olduğu belirlendi. Bu doğrultuda, hastaların beslenme ve tedavi süreçlerinin düzenli takibi, tedaviye uyumlarının artırılması ve özdenetim becerilerinin geliştirilmesiyle uyku kalitesinin iyileştirilebileceği öngörülmektedir.trHemşirelikNursingMaster Thesis