Topak, Süleyman2026-04-212026-04-2120231306-98022791-8432https://hdl.handle.net/123456789/9052https://search.trdizin.gov.tr/en/yayin/detay/1336796In the field of civil jurisdiction, the remedy of appeal in favour of the law (art.363 CCP) is regulated against the final decisions of the courts of first instance and regional courts of appeal in their capacity as courts of first instance, the finalised decisions of the courts of first instance without going through the legal remedy of appeal, and the finalised decisions of the legal departments of the regional courts of appeal in their capacity as courts of first instance without going through the appellate review. Appeal in favour of the law is an extraordinary remedy. In the event that the request for appeal in the interest of the law is deemed appropriate and the decision is reversed in the interest of the law, the legal consequences of the finalised first instance court decision do not disappear in accordance with the current regulation. Although this regulation is interpreted in line with the effect of final judgement, it does not mean that the reversal decision to be rendered as a result of the appeal in favour of the law will not have any legal consequences. This is because the decision of reversal in favour of the law may give rise to the legal liability of the judge, and may also be used as evidence in the application for the return of the proceedings, if it meets the conditions and to the extent that it coincides with the reasons. In addition, the regulation stating that the decision of reversal in favour of the law will not eliminate the consequences of the finalised court judgement by considering all final judgements specified in the Law as the same does not always lead to a fair result.Medeni yargı alanında, ilk derece mahkemelerinin ve bölge adliye mahkemelerinin ilk derece sıfatıyla kesin olarak verdikleri kararlar ile ilk derece mahkemelerinin istinaf kanun yolu incelemesinden geçmeden kesinleşmiş olan ka- rarları ve bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdikleri ve temyiz incele- mesinden geçmeden kesinleşmiş kararlarına karşı kanun yararına temyiz yolu (HMK m.363) düzenlenmiştir. Kanun yararına temyiz olağanüstü bir kanun yoludur. Kanun yararına temyiz talebinin yerinde görülmesi ve kararın kanun yararına bozulması halinde, kesinleşen ilk derece mahkeme kararının hukuki sonuçları mevcut düzenleme gereği or- tadan kalkmamaktadır. Bu düzenleme, her ne kadar kesin hüküm etkisi doğrultusunda yorumlansa da kanun yararına temyiz incelemesi sonucunda verilecek bozma kararının hiçbir hukuki sonucu olmayacağı anlamını taşımamaktadır. Zira kanun yararına bozma kararı, hâkimin hukuki sorumluluğunu doğurabileceği gibi şartlarını taşıması halinde ve sebepleriyle örtüştüğü ölçüde yargılamanın iadesi başvurusunda delil olarak da kullanılabilir. Ayrıca Kanun’da belir- tilen kesin kararların tümünü aynı görmek suretiyle kanun yararına bozma kararının kesinleşen mahkeme hükmünün sonuçlarını ortadan kaldırmayacağı yönündeki düzenleme her zaman adil bir sonuç da doğurmamaktadır.trinfo:eu-repo/semantics/openAccessHukukArticle