Soygür, Arif HaldunKoçakoğlu, Merve Gülçin2026-04-212026-04-212026https://hdl.handle.net/123456789/8968https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezGoster?key=KOgdn9H3uVnWeb15j2W4hw2TWAcs2qW2G2kj8vPGY5OKhOIvNmFjgMAqW2Q5vEnYThe aim of this study is to examine how individuals who perceive and experience sleepwalking, how they make sense of it within their subjective worlds, and the impact on the individual of the learning process that inherently involves discovering one's sleepwalking through others. For this purpose, semi-structured interviews were conducted with seven adult individuals aged between 19 and 38 who had been diagnosed with sleepwalking. The data obtained from the study were analyzed using thematic analysis as a qualitative method, with the assistance of the MAXQDA software. Three main themes and eleven sub-themes were identified. The main themes were determined as Sleepwalking as Acting Out, Ambiguity of the State of Consciousness in Sleepwalking, and The Relational Aspect of Sleepwalking. The identified themes were interpreted in the discussion section within the context of the psychoanalytic literature. The findings indicate that the physical actions displayed during sleepwalking episodes frequently overlap with dream content, that episodes may be accompanied by intense emotional expressions, and that both the frequency and severity of episodes increase during stressful periods of life. Participants' narratives point to the ambiguity of the state of consciousness experienced during sleepwalking, the lack of recall of the actions performed, and the fact that these actions are often learned through another person. This experience was found to be accompanied by feelings of surprise, loss of control, and self-alienation among participants. Furthermore, the findings reveal that sleepwalking occurs within a distinct relational context, characterized by a need for closeness and safety, concerns about harming others, and a tendency to avoid social environments.Bu araştırmanın amacı; uyurgezerlik yaşayan bireylerin uyurgezerliği nasıl deneyimlediklerini, öznel dünyalarında nasıl anlam verdiklerini ve uyurgezerliğin doğası gereği başkalarından öğrenme sürecinin yarattığı kişi üzerindeki etkisini incelemektir. Bu sebeple, uyurgezerlik tanısı konulmuş ve yaşları 19-38 arasında değişen 7 yetişkin bireyle yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler nitel yöntem olan tematik analiz yöntemi kullanılarak MAXQDA programı yardımıyla analiz edilmiştir. 3 ana tema ve 11 alt temaya ulaşılmıştır. Ana temalar; Eyleme Dökme Olarak Uyurgezerlik, Uyurgezerlikte Bilinç Durumunun Belirsizliği, Uyurgezerliğin İlişkisel Yönü olarak belirlenmiştir. Elde edilen temalar tartışma bölümünde psikanalitik literatür bağlamında yorumlanmıştır. Bulgular, uyurgezerlik sırasında sergilenen fiziksel eylemlerin sıklıkla rüya içeriğiyle örtüştüğünü, epizotlara yoğun duygusal dışavurumların eşlik edebildiğini ve stresli yaşam dönemlerinde epizotların sıklık ve şiddetinde artış yaşandığını göstermektedir. Katılımcı anlatıları, uyurgezerlik sırasında yaşanan bilinç durumunun belirsizliğine, yapılan eylemlerin hatırlanmamasına ve bu eylemlerin çoğu zaman bir başkası aracılığıyla öğrenilmesine işaret etmektedir. Bu durumun katılımcılarda şaşkınlık, kontrol kaybı ve kendine yabancılaşma duygularıyla birlikte deneyimlendiği görülmüştür. Ayrıca bulgular, uyurgezerliğin belirgin bir ilişkisel bağlam içinde yaşandığını; yakınlık ve güvenlik ihtiyacı, başkalarına zarar verme kaygısı ve sosyal ortamlardan kaçınma eğilimiyle birlikte seyrettiğini ortaya koymaktadır.trPsychologyPsikolojiMaster Thesis